Wskazówki

Wychowanie przez zabawę

główny obrazek do Wychowanie przez zabawę

Jak możemy wychowywać, aby dziecko było zadowolone, a my spokojniejsi? Każdy rodzic chciałby aby dzieciństwo jego pociechy było wypełnione radosnymi chwilami i dobrymi wspomnieniami. Nie zawsze udaje nam się na tyle skutecznie porozumieć z dzieckiem aby obyło się bez protestów podczas nauki alfabetu czy przy sprzątaniu porozrzucanych zabawek.

Obecnie tradycyjne metody wychowawcze stają się coraz mniej popularne. Chcemy aby dzieci były traktowane podmiotowo od najmłodszych lat. Jednak jak możemy tego dokonać gdy maluch marudzi przy ubieraniu się, a my już i tak jesteśmy spóźnieni do pracy?


Zabawa z rodzicem i w grupie

Mózg dziecka rozwija się bardzo dynamicznie w najwcześniejszych latach życia. Bardzo istotne jest aby zapewnić dziecku odpowiednie wsparcie i stymulację, która będzie stanowiła bazę dla rozwoju pociechy.

Uważność na zachowanie dziecka i odpowiednie reagowanie swoim zachowaniem stanowią podstawę relacji z maluchem. Dzięki wsparciu rodzica dziecko bezpiecznie eksploruje otoczenie i poznaje świat.

Dziecko zbiera informacje na temat otoczenia z pomocą swojego rodzica. Dziecko samo z siebie jest ciekawe wielu rzeczy, a rola rodzica polega na tym, żeby tłumaczyć zachodzące zjawiska. Nawet tak prosta i podstawowa aktywność jak zabawa w “gdzie jest bobas” jest już formą nauki. Bardzo małe dziecko uczy się wtedy, że przedmioty, których nie widać nie przestają istnieć po tym jak dziecko straci je z oczu. Tak samo jak rodzic, który wychodzi i wchodzi do pokoju, a dziecko zdziwione wodzi za nim wzrokiem.

U starszych dzieci podczas zabawy pojawiają się interakcje społeczne z innymi dziećmi. Rodzic nie jest jedynym źródłem nauki i towarzyszem zabaw. Przedszkolaki potrafią już zaangażować się w zabawę w grupie, która często nie jest wyłącznie zabawą. Dzięki interakcjom z innymi dziećmi, najmłodsi uczą się interakcji ze sobą a także empatii, współpracy czy dzielenia się.

Dzieci wspólnie odkrywają jak należy się bawić z kimś innymi, jakie zasady obowiązują w grupie.Stopniowo pojawia się też zabawa w odgrywanie ról, najpierw naśladowanie rodziców, potem nauczycieli i wielu innych dorosłych.

Podczas zabawy dzieci uczą się wyrażania swoich emocji, a także reakcji na zachowanie innych. Rozwija się empatia i chęć dzielenia się z innymi.


Jak radzić sobie w domu?

Przedszkolak jest już na tyle duży, że zwykłe eksplorowanie otoczenia nie jest dla niego jedynym źródłem pozyskiwania informacji. Dziecko może powoli uczy się czytać, rozmawia z rówieśnikami, ogląda bajki. Krąg jego otoczenia się powiększa, tak samo jak autonomia dziecka.

Powoli uczymy dzieci podstawowych czynności, które mogą wykonać samodzielnie. Wprowadzamy też stopniowo obowiązki i zasady.

Nikt jednak nie lubi gdy narzucamy mu zasady, których wcześniej nie zaakceptował. Maluchowi trudno jest przestawić się, że nie poświęca już 100% swojego czasu na radosne zabawy, a czasem wymaga się od niego podstawowych obowiązków.

Obowiązki i prośby rodzica wcale nie muszą brzmieć nudno i mieć charakter przykrych czynności. Jeśli dziecko nie chce po sobie sprzątać, możemy zmienić narrację na zabawę w sprzątanie - przykładowo, kto szybciej wrzuci pluszaki do pojemnika, ten wygrywa. Dzięki zmianie naszego tonu i wydźwięku naszych próśb dziecko może zupełnie inaczej reagować na powierzone zadania. Warto też docenić dziecko za to co robi, aby czuło że ich starania nie idą na marne. To oczywiste, że maluch nie będzie potrafił zachować idealnego porządku, ale warto docenić to jak wykonał jakiś aspekt swojej pracy.